
Ventus Loquitur – Secunda Pars Fabulae
NAVIS:
Ventus, qui me movet sine tactu,
quid vis a me?
Cur me impellis in fluctus ignotos,
ubi portus non videtur?
VENTUS:
Non ego vis, sed tu qui vocas.
Ego sum responsum ad motum cordis tui.
Tu me creas cum desiderio,
et ego respondeo cum vi.
NAVIS:
Sed quid si desiderium est dubium?
Quid si cor meum fluctuat inter timorem et spem?
VENTUS:
Tum ego sum varius:
fortis, lenis, errans, tacitus.
Ut cor tuum est, ita ego fio.
NAVIS:
Ergo tu non es dominus, sed speculum?
VENTUS:
Speculum, et via.
Non rego te, sed ostendo quid in te sit.
Naviga, et videbis non me, sed te ipsum.
NAVIS:
Tum gratias ago tibi, ventus.
Non pro cursu, sed pro veritate.
Et si fluctus me frangant,
scio: motus erat meus.
VENTUS:
Naviga, navis.
In dubio, crescit anima.
Et in motu, nascitur veritas.
[日本語訳]
第二章:風との対話 – Ventus Loquitur
触れずに私を動かす風よ
あなたは私に何を望むのか?
なぜ見えぬ港へと私を押し出すのか?
私が望むのではない、君が呼ぶのだ
私は君の心の動きへの応答
君が願えば、私は吹く
君の欲望が私を生むのだ
だがもしその願いが揺らいでいたら?
恐れと希望の間で心が揺れていたら?
ならば私は変わる
強く、優しく、迷い、沈黙する
君の心のように、私は姿を変える
ではあなたは支配者ではなく、鏡なのか?
鏡であり、道でもある
君を導くのではなく、君の中を映す
航海せよ、そうすれば見えるのは私ではなく、君自身だ
ありがとう、風よ
進路ではなく、真実を示してくれたことに
たとえ波に砕かれても
それは私自身の動きだったと知っている
進め、船よ
揺らぎの中で魂は育ち
動きの中で真理は生まれる