
Procella et Sol – Quarta Pars Fabulae
NAVIS:
Clamor fluctuum me frangit,
et ventus non loquitur, sed rugit.
Vela mea lacerantur,
et cor meum trepidat.
PROCELLA:
Non sum ira, sed examen.
Tu vis videre quid es?
Vide me, et vide te.
NAVIS:
Sed ego timeo.
Si frangor, quid restat?
PROCELLA:
Fractura est initium formae novae.
In ruina, veritas latet.
SOL (post tempestatem):
Surge, navis.
Lux mea non est consolatio,
sed revelatio.
NAVIS:
Tu es calidus, sed durus.
Cur non me protexisti?
SOL:
Protegere est negare crescere.
Tu fuisti in umbra,
nunc videbis quid umbra celavit.
NAVIS:
Tum ego non sum sicut ante.
Vela nova, cor mutatum.
Et iter? Iter est idem, sed ego non.
SOL:
Naviga, navis.
Non ad portum, sed ad lucem.
Et scies: procella non erat finis,
sed porta.
[日本語訳]
第四章:嵐と太陽 – Procella et Sol
波の叫びが私を砕く
風は語らず、唸るだけ
帆は裂け、心は震えている
私は怒りではなく、試練
君は自分を見たいのか?
私を見よ、そして自分を見よ
でも私は怖い
砕けたら、何が残るのか?
砕けることは、新たな形の始まり
崩壊の中に、真理が潜んでいる
立ち上がれ、船よ
私の光は慰めではなく
真理の顕れだ
あなたは暖かいが、厳しい
なぜ私を守ってくれなかったの?
守ることは、成長を否定すること
君は影の中にいた
今、影が隠していたものを見るのだ
ならば私は、もはや以前の私ではない
新しい帆、変わった心
旅は同じでも、私は違う
進め、船よ
港ではなく、光へ向かって
そして君は知るだろう――嵐は終わりではなく
扉だったのだと